Ψηφοφορία με το ερώτημα "ΠΟΙΑ ΣΥΜΜΑΧΙΑ ΘΕΩΡΕΙΤΕ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ"

 

Γίνεται στο blog ΕΝΩΜΕΝΗ ΕΛΛΑΔΑ ψηφοφορία με το ερώτημα "ΠΟΙΑ ΣΥΜΜΑΧΙΑ ΘΕΩΡΕΙΤΕ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ" Ψήφισαν 87. Μέχρι στιγμής αποτελέσματα:

ΝΑΤΟ - ΗΠΑ 3 (3%)

ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ 8 (9%)

ΡΩΣΙΑ 59 (67%)

ΚΙΝΑ 14 (16%)

ΙΣΡΑΗΛ 9 (10%)

ΑΛΛΗ 1 (1%)

ΚΑΜΜΙΑ 16 (18%)

ΔΕ ΓΝΩΡΙΖΩ 1 (1%)

Τα οικονομικά των κομμάτων και οι επιχορηγήσεις

Σε σχέση με τις επιχορηγήσεις των κομμάτων και τα οικονομικά τους, μερικές ερωτήσεις προς όλους τους πολιτικούς αρχηγούς και όλα τα κόμματα :
Είναι ή όχι υπέρ της άποψης, ότι τα κόμματα, όλα τα κόμματα ΔΕΝ πρέπει να χρηματοδοτούνται από τον κρατικό κορβανά, δηλαδή από την τσέπη όλων μας; Αλλά μόνο από όσους θέλουν να τα ενισχύουν οικονομικά και εν τέλει μόνο από τα μέλη τους; Αλλιώς είναι σωστό και έντιμο, να χρηματοδοτεί – δια της φορολογίας και της κρατικής επιχορήγησης - το μέλος του ΣΥΡΙΖΑ την Νέα Δημοκρατία, το μέλος της Νέας Δημοκρατίας να χρηματοδοτεί το ΚΚΕ και το μέλος του ΚΚΕ να χρηματοδοτεί το ΠΑΣΟΚ και τον ΛΑΟΣ;
Θεωρούν ότι τα κόμματα είναι θεσμοί και υπηρεσίες του κράτους ή είναι πολιτικές ενώσεις πολιτών, δηλαδή ιδιωτικές δραστηριότητες; Εάν είναι κρατικοί θεσμοί, γιατί χρηματοδοτείται και μάλιστα προεκλογικά ένα κόμμα που τελικά παίρνει 3,1% και όχι ένα κόμμα που παίρνει 2,9%. Δηλαδή γιατί δεν χρηματοδοτείται κάθε κόμμα που θα δημιουργηθεί και όχι μόνο αυτά που μπαίνουν στην Βουλή, με ένα όριο αυθαίρετα προσδιορισμένο; Και εάν αντίθετα δεν είναι κρατικοί θεσμοί αλλά μόνο πολιτικές ενώσεις προσώπων, γιατί πρέπει να χρηματοδοτούνται από όλους τους Έλληνες, περίπου σαν την ΕΡΤ;
Θεωρούν ότι εξυπηρετείται η συνταγματική επιταγή περί ανεξάρτητων λειτουργιών, της νομοθετικής, της εκτελεστικής και της δικαστικής, όταν ένα κόμμα που πλειοψηφεί, παίρνει τα πάντα και όταν υπουργοί και βουλευτές, δηλαδή ελέγχοντες και ελεγχόμενοι είναι τα ίδια πρόσωπα; Συμφωνεί δηλαδή με την άλλη άποψη, ότι το κόμμα που κερδίζει τις εκλογές πρέπει να παίρνει μόνο την Κυβέρνηση, ενώ οι βουλευτές να εκλέγονται με άλλο τρόπο, έξω και πέρα από τα κόμματα, αντιπροσωπεύοντας αυθεντικά τις τάξεις που υπάρχουν στην ελληνική κοινωνία; Και ελέγχοντας ουσιαστικά την Κυβέρνηση;
Απλά και σαφή ερωτήματα, που ζητούν απλές και σαφείς απαντήσεις..

Με χειροπέδες στον ανακριτή οι 53 συλληφθέντες

Αργά το απόγευμα της Τετάρτης και συγκεκριμένα γύρω στις 18:00 οδηγήθηκαν στο Δικαστικό Μέγαρο Θεσσαλονίκης για να παρουσιαστούν στον ανακριτή 53 τελικά συλληφθέντες για συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση που εξαρθρώθηκε με συνδυασμένες επιχειρήσεις της ΕΛ.ΑΣ την Τρίτη 17 Ιανουαρίου.

Προηγουμένως το Δικαστικό Μέγαρο είχε αποκλειστεί από ισχυρές δυνάμεις της Αστυνομίας με δύο διμοιρίες των ΜΑΤ, τρία τουλάχιστον λευκά βαν μία κλούβα και πολλά περιπολικά αλλά και ένστολους που περιπολούσαν πεζή στα γύρω στενά.

Πέντε πρόσωπα από τους 53 συλληφθέντες θεωρούνται ως ηγετικά στελέχη της εγκληματικής οργάνωσης. Πολλές από τις κατηγορίες που θα απαγγελθούν αφορούν αδικήματα σε βαθμό κακουργήματος ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις οι κατηγορίες αφορούν πλημμελήματα. 


Φωτογραφικά ντοκουμέντα από την μεταγωγή των συλληφθέντων στο Δικαστικό Μέγαρο της Θεσσαλονίκης


Ο δημοσιογράφος, Γιώργος Φερέτης


Ο φερόμενος ως εγκέφαλος, Μάρκος Καραμπέρης




Τα αδέλφια Μελέτη από την Περαία





Μπράβοι από την Περαία με λογαριασμούς στην ΕλβετίαΣτο μεταξύ εντύπωση προκαλούν τα μέχρι στιγμής στοιχεία τόσο για τα περιουσιακά στοιχεία των εμπλεκομένων όσο και η δράση ορισμένων εξ αυτών, που ανήκαν στην «αφρόκρεμα» της συμπρωτεύουσας.

Σύμφωνα με τα μέχρι στιγμής στοιχεία, μέλη του πολυπλόκαμου κυκλώματος φέρονται να διατηρούσαν στην Ελβετία καταθέσεις πολλών εκατομμυρίων ευρώ. Οι αδερφοί Μελέτη, προστάτες νυκτερινών κέντρων στο επάγγελμα, από την Περαία, εμφανίζονται να έχουν καταθέσεις 5 εκατομμυρίων ευρώ σε ελβετική τράπεζα, ενώ την ίδια στιγμή, ο αρχηγός της σπείρας Μάρκος Καραμπέρης είχε «κέρδη» που ανέρχονται στα 40 εκατομμύρια ευρώ, ενώ η φορολογική του δήλωση ήταν σαφώς πολύ μικρότερη!

Στην ομάδα του Καραμπέρη φέρονται να ανήκαν και ο πρώην διευθυντής ειδήσεων και σύμβουλος διεύθυνσης της ΕΤ3, Γιώργος Φερέτης, καθώς και ο δικηγόρος Ζήνδρος, η δουλειά του οποίου ήταν να συντάσσει τα ιδιωτικά συμφωνητικά των δανείων. Ο εφοριακός Χρήστος Παπαχατζής, που επίσης συμμετείχε στο πολυπλόκαμο κύκλωμα και συνελήφθη, έκανε τα «στραβά μάτια» σε καταγγελίες που είχε δεχτεί εις βάρος του Καραμπέρη, ενώ φέρεται να μην προχώρησε ποτέ στη διερεύνηση των καταγγελιών αυτών. Όσον αφορά στον Φερέτη, ο ίδιος ενεργούσε ως διαμεσολαβητής μεταξύ των τοκογλύφων και των θυμάτων τους, φυσικά με το αζημίωτο.

Η δράση του κυκλώματος συνδέεται και με διάφορες άλλες υποθέσεις, οι οποίες αποσύρθηκαν από το αρχείο και έχουν να κάνουν με αυτοκτονίες επιχειρηματιών, στους οποίους φέρεται να ασκούνταν ασφυκτικές πιέσεις και εκβιασμοί από τους τοκογλύφους.

Μεταξύ άλλων κατασχέθηκαν 19 πολυτελή αυτοκίνητα, 4 δίκυκλα, εκατοντάδες συναλλαγματικές και επιταγές, 100.000 ευρώ σε μετρητά, εκατοντάδες… ιδιωτικά συμφωνητικά δανείων και διάφορα έγγραφα. 

Στα χέρια της αστυνομίας, εκτός από τις εκατοντάδες τηλεφωνικές συνομιλίες των εμπλεκομένων βρίσκονται και επώνυμες καταγγελίες θυμάτων του κυκλώματος.

Το χρονικό της διαπλοκής και των κυκλωμάτωνΛίγες μόνον εβδομάδες μετά τον ανασχηματισμό του Ιουνίου του 2011 και την ανάληψη καθηκόντων υπουργού Οικονομικών από τον Ευάγγελο Βενιζέλο και ο Χρήστος Παπαχατζής, μέχρι τότε διευθυντής της Β` Δ.Ο.Υ. Θεσσαλονίκης, τοποθετείται στη νευραλγική θέση της Επιχειρησιακής Διεύθυνσης Ειδικών Υποθέσεων του Σ.Δ.Ο.Ε.. Η τοποθέτηση αυτή έγινε επίσημα και με τον νόμο και με τα απαραίτητα έγγραφα να έχουν υπογραφεί από την πολιτική ηγεσία του υπουργείου.

Ο Χρήστος Παπαχατζής δεν ήταν βεβαίως ο οποιοσδήποτε Διευθυντής Δ.Ο.Υ. Θεσσαλονίκης. Από το 1995 έως το 2005 κινήθηκε δραστήρια και με επιτυχία στον συνδικαλιστικό χώρο των εφοριακών ως στέλεχος και αργότερα επικεφαλής της κλαδικής οργάνωσης του ΠΑ.ΣΟ.Κ.. Η συνδικαλιστική του πορεία κάλυψε τις περιόδους Ανδρέα Παπανδρέου και Σημίτη, για να καταλήξει επί περιόδου Γιώργου Παπανδρέου και Βενιζέλου να φθάσει στην κορύφωση της καριέρας του ως ανώτερο στέλεχος του Σ.Δ.Ο.Ε..

Σύμφωνα με απολύτως έγκυρες πληροφορίες από ανώτερους δικαστικούς κύκλους της Θεσσαλονίκης, η «τυπολογία» του Χρήστου Παπαχατζή ήταν γνωστή από τα μέσα της δεκαετίας του `90. Πιο συγκεκριμένα, ο συνδικαλιστής των εφοριακών που αναρριχήθηκε στο αξίωμα του προέδρου στο αρμόδιο Σωματείο έδωσε από νωρίς δείγματα γραφής, στηρίζοντας συναδέλφους του εφοριακούς που συνελήφθησαν για δωροδοκία, εκβίαση και απιστία και μάλιστα επ’ αυτοφώρω.

Προφανώς, η συνδικαλιστική του ηθική αποτέλεσε και την «προίκα» πάνω στην οποία βασίστηκε η ανέλιξή του.

«Της νύχτας τα καμώματα…!»Το γεγονός και μόνον ότι στην εγκληματική οργάνωση που εξαρθρώθηκε από την ΕΛ.ΑΣ. στη Θεσσαλονίκη με τη βοήθεια της Ε.Υ.Π. συμμετείχαν ένας γνωστός επιχειρηματίας νυκτερινών και όχι μόνον κέντρων διασκέδασης, ο Μάρκος Καραμπέρης, της γνωστής οικογενείας, και το διευθυντικό στέλεχος του Σ.Δ.Ο.Ε. αλλά και ανώτερα τραπεζικά στελέχη (Τράπεζα Πειραιώς και Πανελλήνια Τράπεζα) καταδεικνύει πως η σπείρα είχε «βαθιές» ρίζες στην τοπική κοινωνία και απολάμβανε «πολλαπλή» προστασία.

Οι λόγοι που οδηγούν σε αυτό το συμπέρασμα είναι οι εξής:

Α) Ο Χρήστος Παπαχατζής χαίρει της προσωπικής εκτίμησης του αντιπροέδρου της κυβέρνησης και υπουργού Οικονομικών αλλά και απολαμβάνει τα ευεργετήματα που συνεπάγεται η υπαγωγή του στον κομματικό μηχανισμό του ΠΑ.ΣΟ.Κ..

Β) Ο Μάρκος Καραμπέρης, γιος επιχειρηματία νυκτερινών κέντρων, συμπεριελήφθη στο ψηφοδέλτιο του ΛΑ.Ο.Σ. ως προσωπική επιλογή του Γιώργου Καρατζαφέρη, για να διεκδικήσει τη θέση του Αντιπεριφερειάρχη με τον συνδυασμό του Κυριάκου Βελόπουλου στις τελευταίες αυτοδιοικητικές εκλογές.
Πέραν τούτου και της πολιτικής προστασίας που απολαμβάνει από το κόμμα του κ. Καρατζαφέρη, ο Μάρκος Καραμπέρης συνδέεται με τον επιχειρηματία Πάπιστα, ιδιοκτήτη της «ΑΝΘΕΜΙΑΣ Α.Ε.», διά της οποίας ο ηγούμενος Εφραίμ «διοχετεύει» μέρος της επιχειρηματικής δραστηριότητας της Μονής Βατοπεδίου. Είναι ο Μάρκος Καραμπέρης ο οποίος πρωταγωνιστεί σε περίφημο video όπου συνομιλεί για τις περίεργες βατοπεδινές υποθέσεις μετά του δικηγόρου του Εφραίμ, κ. Κουκοβίνου. Ο Μάρκος Καραμπέρης είναι κουμπάρος του Πάπιστα και του βάπτισε το μικρότερο παιδί του, δίνοντάς του το όνομα... Εφραίμ βεβαίως!

Με λίγα λόγια, ο φερόμενος ως αρχηγός της εγκληματικής αυτής οργάνωσης διαθέτει στελέχη του κρατικού μηχανισμού (Χρήστος Παπαχατζής), συνεργάζεται με τραπεζικά στελέχη μεγάλου βεληνεκούς, προστατεύεται από το κόμμα του Γιώργου Καρατζαφέρη και απολαμβάνει την προστασία ισχυρού εκκλησιαστικού, παρεκκλησιαστικού και επιχειρηματικού κυκλώματος που υπόσχεται ο πανίσχυρος τότε (αλλά και τώρα) ηγούμενος Εφραίμ.

Παράλληλα εκμεταλλεύεται την προστασία που του παρέχουν τρία ενεργά στελέχη της ΕΛ.ΑΣ. Θεσσαλονίκης, ένας απότακτος της αστυνομίας και άτομα που κινούνται από τον χώρο των ιδιωτικών σεκιούριτι έως τις παρυφές του περιβάλλοντος του προέδρου του ΠΑΟΚ στην Τούμπα και που ακουμπά και το πρώην (;) δυναμικό της ομάδας ποδοσφαίρου.

Σε ημερίδα για το νέο φορολογικό ο υπουργός και ο συνδικαλιστής…Σε ημερίδα που πραγματοποιήθηκε στις 21 Οκτωβρίου του 2011 στη Θεσσαλονίκη με θέμα «Το νέο εθνικό φορολογικό σύστημα κεντρικός πυλώνας για τη διαχείριση της οικονομίας και της ανάπτυξης», αναζητώντας τους ομιλητές και τους συμμετέχοντες, παρατηρήσαμε το όνομα του κ. Παπαχατζή, δ/ντη της επιχειρησιακής διεύθυνσης ειδικών υποθέσεων του Σ.Δ.Ο.Ε. Θεσσαλονίκης. Λίγες ώρες αργότερα θα ανέβαινε στο βήμα και ο αντιπρόεδρος, υπουργός Οικονομικών, Ευάγγελος Βενιζέλος, φίλος του κυρίου Παπαχατζή.


ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ:Από το zougla.gr

Επιστολή Μ. Καλλιγιάννη στους απόστρατους αξιωματικούς "ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΩΝ ΕΥΘΥΝΩΝ ΜΑΣ"

Ο Μανώλης Καλλιγιάννης συνταγματάρχης εα και πρόεδρος του Κόμματος Φιλελευθέρων γράφει στους αποστράτους αξιωματικούς για την πολιτική και εθνική τους ευθύνη

Καθώς προχωρούμε στην ηλικία και αποκτούμε εμπειρίες από την ζωή, άρχισαν να ξεκαθαρίζουν κάποια πράγματα στο μυαλό μας και στην συνείδησή μας, γι’ αυτό είναι καιρός να κάμουμε τον απολογισμό μας και να σταθούμε ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΩΝ ΕΥΘΥΝΩΝ ΜΑΣ.
Κάποτε ξεκινήσαμε την στρατιωτική μας καριέρα επιτυγχάνοντες στις εξετάσεις των παραγωγικών σχολών, άλλοι από παράδοση, άλλοι για οικονομικούς λόγους και άλλοι για την λεβεδιά που συνεδέετο με την ιδιότητα του αξιωματικού.
Με την εισαγωγή μας στις σχολές μας έπεισαν ότι εμείς αγαπούσαμε εργολαβικά την πατρίδα μας καθώς οι τύχες του έθνους είχαν εναποτεθεί στους ώμους μας, ότι πρέπει να είμαστε αντικομμουνιστές και φυσικά έπρεπε να είμαστε συντηρητικοί, καθώς επισήμως διεκυρήσετο  (δια στόματος του τότε ΑΓΕΣ Καρδαμάκη) ότι…όσο δεξιότερα τόσο καλύτερα.
Μέσα σ’ αυτό το κλίμα, οι Ένοπλες Δυνάμεις ήταν τυφλό όργανο και εξάρτημα της εκάστοτε εξουσίας (του Παλατιού, των Κυβερνήσεων, των ξένων παραγόντων, κλπ), εχρησιμοποιούντο δε για τις ανάγκες της εκάστοτε εξουσίας και φυσικά… «για το καλό του Έθνους».
Φυσικά το… «καλό του Έθνους» το προσδιόριζαν οι εκάστοτε ξένοι σύμμαχοί μας και το εφάρμοζαν πιστά οι ντόπιοι εκπρόσωποί τους (Βασιλιάδες, Πρωθυπουργοί, κλπ) τους οποίους οι ξένοι είχαν επιλέξει και επιβάλλει με τις γνωστές μεθόδους στον Ελληνικό Λαό.
Μας επέβαλλαν τον εμφύλιο τόσο στους «εθνικόφρονες» όσο και στους κομμουνιστές (με όπλα και χρυσές λίρες που έριχναν τόσο στους εθνικόφρονες όσο και στους κομμουνιστές), χρησιμοποίησαν τις Ένοπλες Δυνάμεις για επηρεασμό της εκλογικής συμπεριφοράς του Λαού, έστηναν εκλογικά πραξικοπήματα και γενικά μας χρησιμοποιούσαν για τις…βρώμικες δουλειές των πολιτικών και πάντα για… «το καλό του Έθνους».
Φτάσαμε έτσι το έτος 1965-67, όταν οι μειοδότες πολιτικοί (με τις γνωστές πολιτικές οικογένειες επικεφαλής) είχαν εξαθλιώσει την χώρα όπως και σήμερα, οπότε οι ξένοι πάτρωνες των έπρεπε να τους διασώσουν από τον διασυρμό, καθώς την εποχή εκείνη είχαν δρομολογηθεί η στήριξη του Ισραήλ και η διχοτόμηση της Κύπρου.
Έτσι χρησιμοποίησαν τους ανθρώπους των στις Ένοπλες Δυνάμεις και εκμεταλλευόμενοι την αγανάκτηση του Λαού ο οποίος έλεγε… «δεν θα βρεθεί ένας Λοχίας», εδημιούργησαν την 21 Απριλίου για να σώσουν υποτίθεται το Έθνος από τους φαύλους πολιτικούς και από τον κομμουνιστικόν κίνδυνον.
Η εξέλιξη δυστυχώς ήταν τραγική, καθώς την βρώμικη δουλειά στην ανατολική Μεσόγειο και την διχοτόμηση της Κύπρου την φορτώθηκαν οι στρατιωτικοί, οι οποίοι στην συνείδηση του Λαού είναι υπεύθυνοι για την Προδοσία της Κύπρου, καθώς το 1974 η… «επανάστασις» κατέρρευσε, ενώ οι φαύλοι πολιτικοί του 1967 (για τους οποίους υποτίθεται έγινε η…επανάσταση) επανήλθαν ως τροπαιοφόροι δημοκράτες για να αποκαταστήσουν την…Δημοκρατία, την οποία όπως ισχυρίζοντο  είχαν καταλύσει οι…άφρονες αξιωματικοί, όπως χαρακτηριστικά μας αποκαλούσαν.
Δυστυχώς αυτή είναι η πικρή αλήθεια είτε μας αρέσει είτε όχι.
Ακόμη και μετά την… «αποκατάσταση» της «Δημοκρατίας» της Μεταπολίτευσης, οι στρατιωτικοί έτρεχαν σαν γλυφτρόνια στους διαδρόμους των πολιτικών για κάποια «καλή μετάθεση», για «ευνοϊκή προαγωγή», ή για επαναφορά στην υπηρεσία.
Φυσικά ο φαύλος πολιτικός κόσμος της μεταπολίτευσης, ο οποίος έκαμε την χώρα σαν τα μούτρα του, είχε πάντα τις Ένοπλες Δυνάμεις στο περιθώριο σαν τους φτηνούς μισθοφόρους, εξαθλιωμένους και υπόδουλους στον εκάστοτε Υπουργό Άμυνας, μερικοί μάλιστα των οποίων δεν είχαν καν πάει φαντάροι.
Μέσα σ’ αυτή την πλήρη απαξίωση των στρατιωτικών, εδημιουργήθη τα έτη 2007-8 κάποιος προβληματισμός σχετικός με τον τρόπο διεκδίκησης των δικαιωμάτων μας και στήριξης της χειμαζόμενης τάξης των αποστράτων.
Καταγράφηκε μάλιστα ένας σοβαρός διάλογος δια των στηλών της σοβαρής και υπεύθυνης εφημερίδας «ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗ ΦΛΟΓΑ», όπου αρκετοί συνάδελφοι κατέθεσαν τις απόψεις των σχετικά με την δημιουργία ενός Κόμματος Αποστράτων για την στήριξη των συμφερόντων μας.
Ύστερα από υπεύθυνο προβληματισμό κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η δημιουργία Κόμματος Αποστράτων θα δημιουργήσει περισσότερα προβλήματα στην τάξη μας, καθώς Στρατιωτικά Κόμματα υπήρχαν κάποτε μόνο στις χώρες του Σοβιετικού Μπλόκ και θα είμαστε έκθετοι στην κοινή γνώμη της χώρας μας.
Όμως, τον τελευταίο καιρό, ύστερα από την πτώχευση της χώρας και την οικονομική εξαθλίωση των αποστράτων, κάποιοι (ελάχιστος αριθμός) απόστρατοι συνάδελφοι οραματίσθηκαν την ιδέα ότι κατασκευάζοντας ένα Κόμμα Αποστράτων θ’ αποκαταστήσουμε την χαμένη αίγλη μας και τον απολεσθέντα μισθό μας.
Το κακό όμως δεν άργησε να έλθει. Η δημιουργία του Κόμματος αυτού, η ιστοσελίδα του οποίου διαφημίστηκε ως… «ΑΠΟΣΤΡΑΤΟΙ», υπήρξε σημείο εκμετάλλευσης στους κύκλους του εσωτερικού και εξωτερικού.
Έδωσε την ευκαιρία στον Γιωργάκη Παπανδρέου να κινδυνολογήσει στην Μέρκελ και στον Σαρκοζί στις Κάνες της Γαλλίας ότι απειλούμε με…Πραξικόπημα (από ποιόν άραγε).
Έδωσε την αφορμή στον ανεκδιήγητο πρ. Υπουργό Άμυνας Μπεγλίτη να εξολοθρεύσει συλλογικά την Ηγεσία του Στρατού, για να κόψει (όπως έλεγε) τον…ομφάλιο λώρο που υπάρχει μεταξύ των εν ενεργεία  και αποστράτων συναδέλφων και έδωσε την ευκαιρία στους ξένους (δια της εφημερίδος Ουάσιγκτον Πόστ) ν’ αποκαλύπτει ότι υπάρχει σοβαρή πιθανότης να γίνει πραξικόπημα στην Ελλάδα εντός του 2012.
Επειδή οι φιλόδοξοι «απόστρατοι» συνάδελφοι διαλαλούν ότι μιμούνται το παράδειγμα του Συνταγματάρχη Ζορμπά στην επανάσταση στο ΓΟΥΔΙ το 1909, θα πρέπει να γνωρίζουν ότι ο Ζορμπάς δεν έκαμε στρατιωτικό κόμμα για να σώσει την Ελλάδα. Κάλεσαν τον επαναστάτη του Θερίσου Ελευθέριο Βενιζέλο από την Κρήτη, ο οποίος εδημιούργησε το Κόμμα Φιλελευθέρων (του οποίου έχω την τιμή να ηγούμαι σήμερα) και με αυτόν τον πολιτικό φορέα εδημιούργησαν την Ελλάδα των 2 Ηπείρων και των 5 Θαλασσών.

Αγαπητοί Συνάδελφοι,
Μέχρι τώρα δεν έχω απευθυνθεί σε σας για να με ψηφίζετε, διότι δεν επιθυμούσα να διαλαλώ την ιδιότητα του αποστράτου και να σας δεσμεύσω ηθικά για την ψήφο σας.
Βέβαια, τα παλαιότερα Προεδρεία της ΕΑΑΣ ενώ προσκαλούσαν απόστρατους συναδέλφους να συμμετέχουν στα ψηφοδέλτια των Κομμάτων και τους προέβαλαν με την Εθνική Ηχώ, το Κόμμα Φιλελευθέρων δεν αναφέρετο ούτε ότι υπήρχε, ούτε ότι συμμετείχε στις εκλογές. Το τότε Προεδρείο μάλιστα είχε εντάξει την ΕΑΑΣ στην υπηρεσία συγκεκριμένου Κόμματος και σε συγκεκριμένους Βουλευτές, τους οποίους προσκαλούσαν (με το αζημίωτο) για να… «ομιλήσουν» στα Γραφεία της ΕΑΑΣ.
Αγαπητοί Συνάδελφοι,
Δεν θα σας υποδείξω τι θα ψηφίσετε στις ερχόμενες εκλογές, όταν και εάν γίνουν. Αυτό θα σας το υπαγορεύσει το μυαλό σας και η καρδιά σας, αφού σταθμίσετε την πολιτική κατάσταση των τελευταίων ετών. Εκείνο όμως το οποίο θα σας συστήσω είναι ν’ αποφεύγετε να σας χρησιμοποιήσουν διάφορα Κόμματα και μυστικές υπηρεσίες ξένων χωρών για να παίξουν τα βρώμικα παιχνίδια τους στην χώρα μας.
Αρκετά έχουμε εκτεθεί στην συνείδηση του Λαού μας, στις οικογένειές μας, στους φίλους μας και στο περιβάλλον μας σαν…αμετανόητοι, εθνικοπαράφρονες, παρανοϊκοί, σταγονίδια κλπ.
Δεν αξίζουμε αυτήν την άδικη μεταχείριση εκ μέρους της κοινωνίας μας, διότι ενώ έχουμε δώσει τόσα πολλά στην πατρίδα (με την δύσκολη ζωή που ζούμε λόγω της φύσεως της δουλειάς μας) δεν έχουμε ανάλογη αναγνώριση εκ μέρους του Λαού.
Είναι καιρός ν’ αποκαταστήσουμε την θέση μας στην κοινωνία με την σώφρονα συμπεριφορά μας αποφεύγοντας ενέργειες οι οποίες (εντέχνως συκοφαντούνται από τους πολιτικάντηδες) ότι στρέφονται εναντίον της δημόσιας ζωής και της κοινωνίας μας.


Μανώλης Καλλιγιάννης
Συνταγματάρχης Πυρ/κού εα-ΣΣΕ/65
Πρόεδρος του Κόμματος Φιλελευθέρων

"ΤΟ ΑΠΟΡΡΗΤΟ ΣΧΕΔΙΟ" ΔΙΑΛΥΣΗΣ ΚΡΑΤΩΝ

Τα ψέμματα Παπαδήμου και οι ευθύνες Σαμαρά (και αριστεράς)

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου
Konstantakopoulos.blogspot.com

Η χώρα δεν ανήκει στους πολιτικούς της!
 
ΕΠΙΚΕΙΜΕΝΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ

Ζούμε τώρα στην Ελλάδα μια συνωμοσία σιωπής ως προς τα ουσιώδη, περίσπασης στα δευτερεύοντα και παραπλάνησης, προκειμένου να ολοκληρωθεί το έγκλημα του Μαΐου 2010. Τα ουσιώδη είναι το PSI, το νέο Μνημόνιο και η Δανειακή, το εμπάργκο πετρελαίου από το Ιράν. Θέμα ημερών ή εβδομάδων η υιοθέτησή τους, αρχής γενομένης από το, δυσχερώς αντιστρέψιμο εκ των υστέρων. έγκλημα εθνικής προδοσίας που θα συνιστά η παράδοση, αυτές τις μέρες, του σημαντικότερου όπλου της Ελλάδας, της υπαγωγής των ελληνικών ομολόγων στη δικαιοδοσία του αγγλικού δικαίου και μη ελληνικών δικαστηρίων, έναντι μη βιώσιμης συμφωνίας αναδιάρθρωσης του χρέους.

Αν η κυβέρνηση δεν μεταβάλλει άρδην τη “διαπραγματευτική” της τακτική και αν ο ελληνικός λαός δεν αποτρέψει, έστω και την υστάτη, την έγκριση των συμφωνιών, όπως σήμερα προαλείφονται, η Ελλάδα θα αφοπλισθεί νομικά και θα στραγγαλισθεί οικονομικά και ενεργειακά, προτού της επιτεθούν επιχειρώντας να τη διαλύσουν, βάζοντας πιθανώς και το θεμέλιο της ευρωπαϊκής διάλυσης.  

Ο ισχυρισμός του Λουκά Παπαδήμου ότι, με αυτά τα μέτρα, θα σώσει την Ελλάδα από τη χρεωκοπία και θα τη διατηρήσει στο ευρώ, είναι ψέμμα μεγαλύτερο από το “λεφτά υπάρχουν” του Γιώργου Παπανδρέου. Οι συμφωνίες αυτές, με τη μορφή τουλάχιστο που τίθενται σήμερα, λύνουν τα χέρια των Πιστωτών και των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων που αυτοί ελέγχουν σε μεγάλο βαθμό, όπως και τη δική μας, για να οδηγήσουν, αν το επιλέξουν, τη χώρα σε οικονομική και κοινωνική καταστροφή προς παραδειγματισμό όλης της Ευρώπης και να την πετάξουν έξω από το ευρώ, αφού πρώτα λύσουν τα δικά τους προβλήματα με το ελληνικό χρέος και αρπάξουν νομίμως, με την απαιτούμενη ψήφο 180 βουλευτών, για την οποία σχηματίστηκε αυτή η κυβέρνηση, τους τίτλους ιδιοκτησίας της χώρας, μαζί και όσων ενεργειακών πόρων ανακαλυφθούν!

Οι συμφωνίες αυτές δεν αποτρέπουν, διευκολύνουν τη χρεωκοπία, γιατί δεν καταλήγουν σε βιώσιμο χρέος, ούτε σε βιώσιμη οικονομία και χώρα. ‘Eνας κεφαλαιούχος μπορεί να βάλει τα λεφτά του ακόμα και σε χρεωκοπημένη χώρα, γιατί ο βρεγμένος δε φοβάται τη βροχή. Κανείς κεφαλαιούχος δεν τα βάζει σε χώρα με μη βιώσιμο χρέος.

Μια κυβέρνηση που δεν έχει εκλεγεί από τον ελληνικό λαό, που είναι αποτέλεσμα εγχωρίων και ξένων συνωμοσιών και ωμών επεμβάσεων, για να παραβιαστεί το σύνταγμα και να εξυπηρετηθούν οι μεγάλες τράπεζες, μια κυβέρνηση που βρίσκεται στην εξουσία χάρη σε απάτες και ψέμματα, ένα πολιτικό σύστημα που είναι το ίδιο υπεύθυνο για τα μεγαλύτερα σκάνδαλα στην ιστορία της χώρας, που δημιούργησε το ίδιο το πρόβλημα του χρέους που αντιμετωπίζουμε, έρχεται και μας λέει τώρα ότι έχει το δικαίωμα να πάρει αποφάσεις που μετά θα χρειαστούν πολέμους και επαναστάσεις για να ανατραπούν, αν ανατραπούν, δεσμεύοντας την Ελλάδα σε δρόμο χωρίς επιστροφή. Ποιός της έδωσε το δικαίωμα να τα κάνει αυτά; Η λαϊκή εντολή του 2009, μας λένε, μια ψήφος που δόθηκε σε τελείως διαφορετικές συνθήκες και που ήταν το αποτέλεσμα της μεγαλύτερης απάτης όχι στην ελληνική, αλλά σε όλη την ευρωπαϊκή ιστορία.

Φτάσαμε σήμερα στο πρωτοφανές, εξωφρενικό σημείο, να υπερασπίζονται την Ελλάδα, και μαζί την Ευρώπη, διεθνώς, εναντίον των Τραπεζών, από μόνοι τους, εμβληματικές προσωπικότητες όπως ο Χέλμουτ Σμιτ και ο Ζακ Ντελόρ, η Handelsblatt, η φωνή της γερμανικής βιομηχανίας, οι κάτοικοι της Νάντης που ζητάνε την ελληνική υπηκοότητα, η Πρόεδρος της μακρινής Αργεντινής και η συνείδηση της Λατινικής Αμερικής, ο συγγραφέας Εντουάρντο Γκαλεάνο, που, ως νέος Μπάιρον, βροντοφωνάζει “είμαι Έλληνας”. Και νάχουν αφήσει δίχως φωνή στον κόσμο την Ελλάδα τα ανθρωπάκια, οι γραικύλοι των Αθηνών, που το μόνο που ξέρουν να κάνουν είναι να τρομοκρατούν και να παραπλανούν τους υπηκόους τους. Να οργανώνουν τις προϋποθέσεις των καταστροφών και μετά να μας εκβιάζουν ότι θα πραγματοποιηθούν. Να μας προτείνουν να αυτοκτονήσουμε ομαδικά, ένοχοι γιατί τους αφήσαμε τόσα χρόνια να καταστρέφουν τη χώρα μας χωρίς να αντιδράσουμε, να την έχουν οδηγήσει σε τέτοιο χάλι που έγινε, με το πρώτο, μπουκιά για τις ύαινες των αγορών, και τώρα πρέπει να τους αναγνωρίσουμε, στους υπεύθυνους της καταστροφής και της λεηλασίας, την ιδιότητα του σωτήρα!

Φτάσαμε στο σημείο η Μέρκελ να δηλώνει “κάναμε λάθος με την Ελλάδα” κι αντί ο Παπαδήμος να πιάνεται αμέσως από αυτό και να της λέει, “έλα Καγκελλάριε να το διορθώσουμε το λάθος”, να ζητά περισσότερο δηλητήριο ως δήθεν φάρμακο δια του νέου Μνημονίου. Γιατί, λέει, πρέπει να ανακτήσουμε την εμπιστοσύνη των ξένων. Ακόμα και κάποιος που πάει σε ενεχυροδανειστήριο, δεν είναι τόσο ανόητος ή ψεύτης να πιστεύει ότι πρέπει, για να σωθεί, να αποκτήσει την εμπιστοσύνη του τοκογλύφου! Αδέλφια, δεν είναι φίλοι μας ο Σόρος κι ο Νετανιάχου, ούτε οι τύποι από τη Goldman Sachs και τη Paribas.

Δεν μπορούν να πουν όχι

Τα κάνουν αυτά Πρωθυπουργοί Ελλήνων, λαού που, για λογαριασμό του Γένους των Ανθρώπων, ίδρυσε τη δημοκρατία, διακηρύσσοντας στον Επιτάφιο “Χρώμεθα γὰρ πολιτείᾳ οὐ ζηλούσῃ τοὺς τῶν πέλας νόμους” (“έχουμε κράτος που δεν ζηλεύει τους νόμους των άλλων”) και που υπέτασσε τους βαρβάρους “δια το μη δύνασθαι την ου συλλαβήν λέγειν”. ‘Eχουμε οι Έλληνες Πρωθυπουργό, ο νομικός σύμβουλος του οποίου χαρακτηρίζει ανέφικτη φαντασίωση τη λαϊκή κυριαρχία, προφανώς όμως μόνο ανέφικτη δεν θεωρεί την τραπεζική, στην οποία άλλωστε χρωστάει τη θεσούλα του.

H πιο ζωτική για την επιβίωση ιδιότητα είναι η ικανότητα να λες όχι όταν χρειάζεται. Φυσικά, είναι πολύ προτιμότερο να το λες έλλογα, προετοιμασμένα, με σχέδιο και συμμάχους. Αλλά οι “ηγέτες” μας, που προσπαθούν όλοι μαζί ενωμένοι, να καταπραΰνουν τους φόβους τους και να ξεχάσουν τις ενοχές τους, αν έχουν, δεν ξοδεύουν ούτε δράμι από το άψυχο μυαλό τους για να σκεφτούν τι πραγματικά πρέπει να κάνουν για να υπερασπίσουν τη χώρα. Όλη τους η προσπάθεια είναι πώς να βρουν δικαιολογίες για τις συνθηκολογήσεις τους, όχι Τσολάκογλου, που τους είπε ο Μίκης, αλλά Εφιάλτες. Κάνοντας πιθανότερες, και την τελική ρήξη, και την ήττα.

Ο επικεφαλής οικονομολόγος του ΔΝΤ Μπλανσάρ, ο σύμβουλος του Σόιμπλε και ο Υφυπουργός του έρχονται και λένε ότι 50% κουρέματος δεν φτάνει, ότι το χρέος δεν θα γίνει βιώσιμο. Αν όμως δεν γίνεται βιώσιμο, γιατί ετοιμάζεται ο σκοτεινός τραπεζίτης της Τριλάτεραλ, που ήρθε “να μας σώσει”, να παραδώσει το μεγαλύτερο διαπραγματευτικό χαρτί της Ελλάδας, το ελληνικό δίκαιο και την αρμοδιότητα των ελληνικών δικαστηρίων για τα ομόλογά της; Γιατί πάει σε χρεωκοπία τη χώρα, αφού πρώτα την αφοπλίσει; Γιατί δεν λέει, εντάξει, σας δίνω και το αγγλικό δίκαιο, αλλά δώστε μου και σεις 80% κούρεμα, ένα βιώσιμο χρέος δηλαδή;

Η Αθήνα θάπρεπε να αρπαχτεί από τις θέσεις των Γερμανών και του ΔΝΤ, αντί να υποστηρίζει, όπως πράττει συστηματικά μέχρι τώρα, τα συμφέροντα των διεθνών τραπεζών εναντίον της Ελλάδας, υπονομεύοντας ακόμα και αυτούς που, για δικούς τους λόγους, συστημικής ευστάθειας ή άλλους, έρχονται αυτόκλητοι αρωγοί των ελληνικών συμφερόντων. Οι πληροφορίες από τις διαπραγματεύσεις για το PSI είναι λίγες και αντιφατικές, συγκλίνουν όμως ότι ο Παπαδήμος ξεκίνησε το παζάρι παραχωρώντας  το ελληνικό “ατομικό όπλο” στον πόλεμο χρέους! Το ελληνικό δίκαιο και τα ελληνικά δικαστήρια. Κυττάει τώρα να αποσπάσει φύλλο συκής για την κοινή γνώμη, τη δικαιοδοσία των ελληνικών δικαστηρίων στην εκτέλεση των αποφάσεων, όχι στην εκδίκαση των διαφορών. Μια ακόμα ελληνική γελοιότητα που θα κάνει τη στρουθοκάμηλο να φαίνεται εξυπνότατο ζώο.

Πολιτικοί και κοινωνία

Ένας από τους επικεφαλής του “μνημονιακού μπλοκ” στα ΜΜΕ αγόρασε θωρακισμένη λιμουζίνα. Προφανώς υποπτεύεται ότι δεν έχει βάλει, με την πολιτική που υποστηρίζει, και που φτάνει τώρα στην κορύφωση, τη χώρα σε τροχιά σωτηρίας, αλλά καταστροφής και φοβάται, παίρνει τα μέτρα του. Δεν είναι παράξενο. Καμιά φορά, σε αυτά τα παιχνίδια, δεν είναι σπάνιο να σε καθαρίσουν τελικά κι αυτοί που εξυπηρετείς, αποδίδοντας την ευθύνη στους αντιπάλους τους!

Παράξενο είναι γιατί δεν λειτουργεί το ένστικτο αυτοσυντήρησης στους κ.κ. Παπαδήμο, Σαμαρά, τους συνεργάτες τους, την ελληνική πολιτική και άρχουσα τάξη στο σύνολό της. Ακόμα και το θλιβερό τέλος του Γ. Παπανδρέου δίπλα τους δεν τους διδάσκει. Ελπίζουν ότι δεν τους αφορά. Ψυχολογικά, παραμένουν εγκλωβισμένοι στην τροχιά καταστροφής της Ελλάδας, αυταπατώμενοι ότι δεν θα είναι και δική τους αυτοκαταστροφή, ανήμποροι να ενεργήσουν ως αυτόνομα υποκείμενα. Διανοητικά, κατασκεύασαν μια δική τους “εικονική πραγματικότητα” για να συνεχίσουν τον ρόλο που ήχθησαν να παίζουν.

Δεν εγκλωβίστηκαν μόνο χάρι στις δικές τους, προσωπικές ιδιότητες, αδυναμίες και ανεπάρκειες. Είχαν, την κρίσιμη στιγμή, “βοήθεια από το εξωτερικό”. Είναι η “Διεθνής των Συμβούλων”, που έφερε στην Ελλάδα ο Παπανδρέου, ένα τμήμα όμως της οποίας κέρδισε την εμπιστοσύνη του στενού περιβάλλοντος Σαμαρά. Ο αρχηγός της ΝΔ ανέλαβε μια επιπλέον, ιστορική ευθύνη. Προσωποποιώντας για μεγάλο διάστημα, την ελπίδα μέρους των Ελλήνων για εναλλακτική, συνέβαλε καθοριστικά, με τη μεταστροφή του, στο κλίμα κατάθλιψης που επικρατεί τώρα, αναγκαίο για να πραγματοποιηθούν τα εγκλήματα κατά της χώρας που προγραμματίζονται τις επόμενες μέρες και εβδομάδες.

Τα πολιτικά κόμματα που κυβερνάνε και όσα αντιπολιτεύονται, οι παράγοντες επιρροής, ο ελληνικός λαός στο σύνολό του, μπορούν ακόμα, αλλά έχουν πια ελάχιστο χρόνο να τα αποτρέψουν. Δεν υπάρχει σήμερα ‘Eλληνας, είτε το ομολογεί, είτε όχι, που να μην αναγνωρίζει μέσα του τις ιστορικές ευθύνες του Γιώργου Παπανδρέου και της ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ για την πορεία καταστροφής της Ελλάδας που εγκαινίασαν. Αλλά ο Παπανδρέου δεν μπόρεσε να ολοκληρώσει την καταστροφή. Οι Παπαδήμος και Σαμαράς καλούνται να το κάνουν, επωμιζόμενοι αντίστοιχες ή μεγαλύτερες ευθύνες. Είναι και προς το δικό τους, προσωπικό συμφέρον, να μην το πράξουν. Αν δεν μπορούν να φερθούν ως εθνικοί ηγέτες, ας φύγουν. Κι ας πάνε σε κάθε περίπτωση τη χώρα άμεσα σε εκλογές, όπως έχουν υποχρέωση εκ του Συντάγματος. H χώρα μας είναι δική μας, δεν είναι ούτε των Πιστωτών, ούτε των πολιτικών. Ας αποφασίσουμε εμείς τι θέλουμε. Ακόμα κι αν οι εκλογές δεν προσφέρουν τη λύση, θα σταματήσουν την πολιτική ανωμαλία που συμβάλλει στην εθνική καταστροφή. Ιστορικές είναι βέβαια και οι ευθύνες όλων μας, ανάλογα με τις δυνατότητες καθενός, περιλαμβανομένων και των πολιτικών δυνάμεων που δηλώνουν, και ελπίζουμε να είναι όντως, αλλά δεν αποτυπώνεται πάντα στην πράξη τους, αντίπαλες των ακολουθούμενων πολιτικών.

Ο ελληνικός λαός θα αναγκαστεί να δώσει τη μάχη της επιβίωσης της χώρας του και εκ των υστέρων, αν δεν μπορέσει τώρα να σταματήσει την προδοσία. Θα τη δώσει όμως σε πολύ δυσκολότερες συνθήκες. Είναι εξυπνότερο να τη δώσει τώρα, με όσα περισσότερα όπλα διαθέτει, έστω και αν, δυστυχώς, ελάχιστα προετοιμάστηκε. Στην πιο ακραία, όχι πιθανότερη και απευκταία περίπτωση, ένας λαός, ένα κράτος, ένας ηγέτης που ηττώνται με ψηλά το κεφάλι, όχι ως πρόβατα, έχοντας διακηρύξει το ‘Oχι τους, διατηρούν, ακόμα και στη σταύρωσή τους, την ηθική και ιστορική παρακαταθήκη της ανάστασής τους. Υπάρχουμε σήμερα, γιατί αυτό έκαναν, στον δικό τους καιρό, απέναντι στα προβλήματα της εποχής τους, με το δικό τους τρόπο ο καθένας, ο Ιωάννης Μεταξάς και ο Άρης Βελουχιώτης, ο Γέρος του Μωριά και ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος. Και, μαζί τους, χιλιάδες χιλιάδων Ανώνυμοι, και, γι’ αυτό ακριβώς, ακόμα πιο σπουδαίοι Έλληνες.

Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Επίκαιρα, στις 12.1.2012, με ελάχιστες τροποποιήσεις

Ο ΣΤΑΥΡΟΣ ΔΗΜΑΣ ΚΑΙ Η ΑΠΕΙΛΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΟΥ ΣΤΡΑΓΓΑΛΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

Toυ Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

O νέος Υπουργός Εξωτερικών Σταύρος Δήμας μοιάζει ένας από τους σοβαρότερους, πιο συγκροτημένους Υπουργούς μιας κυβέρνησης που, βασικά, θυμίζει περισσότερο τσίρκο και θα αποτελούσε ασφαλώς ιδανική τροφή για γελωτοποιούς, αν δεν ετοίμαζε την καταστροφή της Ελλάδας με τη δράση της και, ιδίως, τα κείμενα που ετοιμάζεται να υπογράψει, το PSI, το νέο Μνημόνιο και τη Δανειακή Σύμβαση, όπως τουλάχιστο προαλείφονται σήμερα. Κείμενα που, εμμέσως πλην σαφώς, στη μορφή που τα διαπραγματεύονται οι ιθύνοντες, και αρχίζοντας από την παράδοση του σημαντικότερου όπλου που διαθέτει σήμερα η Ελλάδα, της υπαγωγής του ιδιωτικού χρέους της στο ελληνικό, όχι στο αγγλικό δίκαιο, καταλύουν, εμμέσως πλην σαφώς, την ανεξαρτησία και κυριαρχία του κράτους που προέκυψε από την ελληνική Επανάσταση του 1821. Από μία άποψη μάλιστα είναι χειρότερα, γιατί δεν πρόκειται για προϊόν επιβολής ενός ξένου κατακτητή, που κατέλαβε στρατιωτικά τη χώρα, ούτε μιας ανοιχτής δικτατορίας, αλλά μιας νομότυπα, αν και σε αντίθεση με την κοινή γνώμη, διοικούσης κυβέρνησης. Το επιχείρημα ότι έτσι σώζεται η χώρα από τη χρεωκοπία και μένει στο ευρώ, είναι ψέμμα μεγαλύτερο από το “λεφτά υπάρχουν”. Οι συμφωνίες αυτές κατοχυρώνουν νομικά τα συμφέροντα των Πιστωτών, καθιστώντας ευκολότερη και τη χρεωκοπία και την αποβολή της Ελλάδας από την ευρωζώνη.

Σε τέτοιες συνθήκες ανέλαβε Υπουργός Εξωτερικών ο Σταύρος Δήμας. Αν οι συνθήκες ήταν κάπως κανονικές, αν η Ελλάδα δεν απειλούνταν, όπως η Πολωνία το 1939, με σύνθλιψη, γεωοικονομικά, μεταξύ Αγορών και Γερμανίας, γεωπολιτικά μεταξύ Ισραήλ και Τουρκίας, ο κ. Δήμος θα γινόταν πιθανώς, με τα προσόντα και τη σοβαρότητα που τον διακρίνουν, ιδεώδης Υπουργός Εξωτερικών, συγκρινόμενος μάλιστα με τους περισσότερους από τους απερίγραπτους προκατόχους του. Αλλά οι συνθήκες δεν είναι κανονικές. Θα χρειαστεί από τον κ. Δήμα η ανάπτυξη πολύ ιδιαίτερων χαρισμάτων και η επίδειξη πολύ μεγάλου θάρρους, αν θέλει να μη μείνει στην ιστορία ως μία ακόμα από τις άθλιες φιγούρες μιας Πομπηίας που φεύγει, όχι με ευθύνη του Βεζούβιου, αλλά αυτών που την κυβερνάνε. Το ένα πρόβλημα που θα αντιμετωπίσει είναι η χάραξη μιας αποτελεσματικής στρατηγικής στην Ευρώπη, το δεύτερο η Μέση Ανατολή και η αποφυγή των προβοκατσιών που διάφοροι εμφανώς ετοιμάζουν στα ελληνοτουρκικά. Και οι δύο τομείς πολιτικής μοιάζουν άλλωστε ως προς το κακό που τους έχει βρει και που δεν είναι άλλο από την αποσύνθεση, από την κατάργηση του εθνικού υποκειμένου, ως υποκειμένου πρώτα για τον εαυτό του.

Το εμπάργκο πετρελαίου στο Ιράν και οι πόλεμοι στη Μέση Ανατολή

Επί των ημερών του Νικολά Σαρκοζί, η γαλλική διπλωματία μετασχηματίσθηκε στο ιδεώδες εργαλείο της πολιτικής του Μπέντζαμιν Νετανιάχου, που χρησιμοποιεί τους Γάλλους ψευτογκωλικούς, όπως χρησιμοποίησε τους αμερικανούς νεοσυντηρητικούς, για να εξαπολύσει το πρώτο κύμα του “πολέμου κατά της τρομοκρατίας” προ δέκα ετών. Το ίδιο “πρόγραμμα”, που ξεκίνησε με τους πολέμους στο Αφγανιστάν και το Ιράκ, συνεχίζεται τώρα στη Λιβύη, τη Συρία και το Ιράν. Αυτή είναι η ουσία της μεσανατολικής κατάστασης. Τα υπόλοιπα είναι διάφορες παραπλανητικές πομφόλυγες, τα συνήθη ψέμματα και πλάνες που συνόδευσαν, από καταβολής ανθρώπων, τους πολέμους τους.

Αυτή όμως είναι μια βαθειά αποσταθεροποιητική διαδικασία, που δεν οδηγεί βέβαια σε καμία “δημοκρατία”, αλλά στο χάος και την αποσύνθεση, φέρνοντας κοντύτερα την προοπτική ακόμα και μιας παγκόσμιας σύρραξης. Πολύ σημαντικοί Ισραηλινοί, όπως ακόμα και οι έως πρόσφατα επικεφαλής των υπηρεσιών ασφαλείας αυτού του κράτους, έχουν προειδοποιήσει για τους κινδύνους που εμπεριέχει για το ίδιο το Ισραήλ, μακροχρόνια, η ρηξικέλευθη στρατηγική Νετανιάχου.

Με πρωτοβουλία και διαρκή πίεση της Γαλλίας και της Χίλαρυ Κλίντον, Υπουργού Εξωτερικών της ΗΠΑ και επιφανούς εκπροσώπου, στην πραγματικότητα, του Ισραηλινού Λόμπυ σε αυτή τη χώρα, η Ευρωπαϊκή Ένωση ετοιμάζεται να πάρει σοβαρά μέτρα, περιλαμβανομένου εμπάργκο πετρελαίων κατά του Ιράν, με αφορμή το πυρηνικό του πρόγραμμα. Τα μέτρα αυτά είναι εκτός πλαισίου ΟΗΕ και διεθνούς δικαίου. Δεν θα πετύχουν προφανώς τον υποτιθέμενο στόχο τους, να εμποδίσουν δήθεν το Ιράν από τη συνέχιση του πυρηνικού του προγράμματος. Αντίθετα, ενισχύουν τους λόγους που μπορούν να ωθήσουν, κάποια στιγμή, την Τεχεράνη να αναπτύξει ατομικά όπλα και που δεν είναι άλλοι από τη διαρκή απειλή κατά του καθεστώτος μετά το 1979. Πόσο μάλλον όταν ήδη σημειώνεται ένας ακήρυκτος μεν, πολύ πραγματικός δε πόλεμος χαμηλής έντασης εναντίον της χώρας αυτής, περιλαμβανομένου ενός προγράμματος δολοφονίας των επιστημόνων της και μόλυνσης του πυρηνικού εργοστασίου του Μπουσέρ, που εμπεριέχει κίνδυνο ανατίναξής του, με ότι αυτή συνεπάγεται.

Το συμφέρον της Ελλάδας δεν είναι ασφαλώς η περαιτέρω ανάπτυξη αστάθειας και πυρηνικών όπλων στη Μέση Ανατολή. Είναι, αντίθετα, η σταθερότητα, η επίλυση του παλαιστινιακού και η δημιουργία μιας αποπυρηνικοποιημένης περιφέρειας, όπως επιτάσσουν πολυάριθμες αποφάσεις του ΟΗΕ, που προσκρούουν όμως στην επιθυμία του Ισραήλ να διατηρήσει το δικό του οπλοστάσιο.

Που οδηγούν οι κυρώσεις

Οι κυρώσεις μπορεί να μην έχουν ως αποτέλεσμα αυτό που επικαλούνται όσοι τις ζητάνε, αλλά, λαμβανόμενες, θα έχουν τα εξής πιθανά αποτελέσματα:

α) την πρόκληση περαιτέρω αποσταθεροποίησης της ευρωπαϊκής οικονομίας με θεαματική άνοδο της τιμής πετρελαίου. Στην περίπτωση αυτή οι αγορές θα εκμεταλλευθούν την ευκαιρία για να επιβάλλουν πρόγραμμα θηριωδών περικοπών κοινωνικών δαπανών και αμοιβών εργασίας, αποδίδοντας στο πετρέλαιο την αιτία. Παρά την τρομοκρατία των οίκων αξιολόγησης και παρά την αξιοσημείωτη βοήθεια που δώσαμε οι Έλληνες, συμπεριφερόμενοι, με την υποτέλειά μας, ως καραγκιόζηδες της Ευρώπης και δεχόμενοι χωρίς δυσκολία τον αυτοχειριασμό μας, παραμένει πολιτικά δύσκολη η κατεδάφιση του ευρωπαϊκού κοινωνικού κράτους.

β) θα φέρουν πιο κοντά την πιθανότητα νέου μείζονος μεσανατολικού πολέμου, που μπορεί να πάρει ανήκουστες μορφές, χωρίς προηγούμενο, που θα κάνουν το Ιράκ να μοιάζει με παιδικό πάρτι. Σύμφωνα με αποκαλύψεις της Ουάσιγκτον Ποστ, ήδη από το 2007, τα σχέδια επίθεσης στο Ιράν προβλέπουν χρήση τακτικών ατομικών όπλων. Μια τέτοια χρήση, πέραν των άλλων πρακτικών συνεπειών, θα συμβολίσει την επίσημη μετάβαση στο νόμο της ζούγκλας σε όλο τον πλανήτη. Και θα οδηγήσει σε πρωτοφανή όξυνση τον ψυχρό πόλεμο που ήδη κάνει δειλά την πρώτη του εμφάνιση στο παγκόσμιο σκηνικό

γ) θα στερήσουν την Ελλάδα από το 30% των εισαγωγών πετρελαίου και μάλιστα από τη μόνη χώρα που δέχεται να μας εξάγει πετρέλαιο επί πιστώσει και θα πλήξουν έτι περαιτέρω τις σχέσεις με μια χώρα παραδοσιακά φιλική και το δραματικά απομειωθέν πολιτικό κεφάλαιο της Ελλάδας στον αραβομουσουλμανικό κόσμο.

Kαι οι τρεις αυτές συνέπειες είναι απολύτως καταστροφικές για την Ελλάδα. Η Ελλάδα, για λόγους ζωτικού εθνικού συμφέροντος, οφείλει να αντιταχθεί στην επιβολή κυρώσεων, κάτι που θα της επιτρέψει άλλωστε να αρχίσει να ξανασυγκροτεί συμμαχίες, όχι μόνο στον αραβομουσουλμανικό κόσμο, αλλά επίσης στο εσωτερικό της Ευρώπης, των ΗΠΑ, του Ισραήλ και με τη Ρωσία. Είναι πολλοί αυτοί που τα σκέφτονται αυτά και χρειάζονται κάποιον να τα πει. Δεν έπαθε τίποτα ο Ανδρέας Παπανδρέου όταν ασκούσε την πολιτική που άσκησε στις σχέσεις Ανατολής-Δύσης και στο θέμα των πυρηνικών. Τη διαπραγματευτική του ισχύ αύξησε και μαζί το διεθνές κύρος της χώρας. Είναι αυτό που οι Αμερικανοί λένε ήπια ισχύ.

Οι βλαβερές συνέπειες της υποτέλειας

Κάθε φορά βέβαια που λέει κανείς κάτι τέτοιο, τον κυττάνε με μισό μάτι. Η άρχουσα ελίτ, βαθειά μειονεκτική και υποτελής η ίδια, χωρίς ίχνος εθνικής αυτοεκτίμησης, και με ιδιοτελές συμφέρον να μην έρθει σε σύγκρουση με κανένα ισχυρό διεθνές κέντρο, ούτε που σκέφτεται να πάει κόντρα σε οτιδήποτε ή να δώσει φωνή στην Ελλάδα, σε οποιοδήποτε θέμα. Κατάφερε μάλιστα, με τη στάση της, να εμπεδώσει στην ελληνική κοινωνία ένα βαθύ, όσο και καταστροφικό στις συνέπειές του, αίσθημα εθνικής μειονεξίας και αφόρητου επαρχιωτισμού, εκτός τόπου και χρόνου σε έναν τόσο αλληλεξαρτώμενο κόσμο. Κινητοποιεί ένα ψευτορεαλιστικό επιχείρημα, ότι δήθεν η χώρα γίνεται ισχυρότερη λέγοντας ναι σε όλα. Στην πραγματικότητα το αντίθετο συμβαίνει, κανείς δεν την παίρνει στα σοβαρά. Επιπλέον, η άρχουσα ελίτ, σε αέναη αναζήτηση διεθνούς “νταβατζή”, πότε στην ΕΕ, πότε στην Αγγλία και την Αμερική, πότε στο Ισραήλ, ποτέ δεν εμφάνισε τουλάχιστον ένα σοβαρό αντάλλαγμα για τις επιλογές της υπέρ της χώρας.

Το αποτέλεσμα είναι η Ελλάδα, σε όλα πρακτικά τα διεθνή θέματα να είναι θλιβερός ακόλουθος και καρπαζοεισπράκτορας, στον οποίο κανείς δεν δίνει σημασία, με αποκορύφωμα τις καταστροφικές πολιτικές τύπου σχεδίου Ανάν και Μνημονίου, που θα ήταν σχεδόν αδιανόητο ότι θα μπορούσε να δεχτεί οποιοδήποτε άλλο ευρωπαϊκό κράτος, περιλαμβανομένων και των πιο εξαρτημένων. Αντίθετα, η Τουρκία, που, εδώ και δέκα χρόνια, δείχνει τάσεις χειραφέτησης και ασκεί μια σχετικά αυτόνομη πολιτική, κατάφερε να γίνει περιφερειακή υπερδύναμη, την ίδια ώρα που η Ελλάδα μετασχηματιζόταν σε θλιβερή “παράγκα” του διεθνούς συστήματος.

Μένουμε από καύσιμα

Αυτά πρέπει να κάνει η Ελλάδα για να την υπολογίσουν, να αποκτήσει δηλαδή αίσθηση εθνικού συμφέροντος, φωνή και θάρρος. Αν όμως η πολιτική ηγεσία της είναι ανίκανη να τα κάνει, τουλάχιστο δεν έχει δικαίωμα να θέτει σε κίνδυνο την ίδια την ύπαρξη της χώρας. Γιατί περί αυτού πρόκειται εδώ. Δεν γνωρίζουμε αν και πότε θα υποχρεωθούμε να πάμε σε στάση πληρωμών. Δεν ξέρουμε αν θα υπάρχει ΕΕ, αν θα είμαστε μέλος της και τι θα συμβεί με την παγκόσμια οικονομία σε έξη μήνες. Ο στόλος δυσκολεύεται να βρει καύσιμα. Υπουργοί της κυβέρνησης μας απειλούν με πείνα αν δεν πάρουμε τη δόση. Κάτω από αυτές τις συνθήκες, συνιστά απλά προδοσία της χώρας η συγκατάθεση σε εμπάργκο καυσίμων κατά του Ιράν.

Ο κ. Δήμας εξήγησε στην κ. Κλίντον τις δυσκολίες της Ελλάδας και η Υπουργός υποσχέθηκε να βρει κάποια εναλλακτική πηγή προμήθειας. Η λύση αυτή δεν είναι ικανοποιητική. Δεν μπορούμε αίφνης να εμπιστευθούμε το Ιράκ και η Βαγδάτη δεν έχει τους λόγους του Ιράν να κάνει πίστωση ή να διαθέσει σε ευνοϊκούς όρους πετρέλαιο. Αν η Ελλάδα αποφασίσει να δεχθεί την επιβολή κυρώσεων κατά του Ιράν, κάτι επαναλαμβάνουμε καταστροφικό, που δεν πρέπει να κάνει γιατί θα καταστρέψει πιθανότατα την οικονομία της, αν παρόλα αυτά υποχωρήσει στις αμερικανογαλλικές επιθυμίες (για πιέσεις ούτε λόγος, ποιος χρειάζεται να πιέσει την Αθήνα), εις βάρος των δικών της ζωτικών εθνικών συμφερόντων, οφείλει, το λιγότερο, να ζητήσει εξαίρεση για τις εισαγωγές ιρανικού πετρελαίου στην Ελλάδα, χωρίς βέβαια να έχει δικαίωμα επανεξαγωγής.

Η πιο σοβαρή κουβέντα που είπε ποτέ ο Γιώργος Παπανδρέου ήταν το περίφημο “θα μας πάρουν με τις πέτρες”. Ο Βενιζέλος νομίζει ότι θα τον στείλουν στην Θεσσαλία για τσίπουρα. Θέλει προσοχή, γιατί εκεί που πάνε τη χώρα οι κυβερνώντες της, σε μια καταστροφή δηλαδή, δυνητικά πολύ μεγαλύτερη της μικρασιατικής του 1922 και της κυπριακής του 1974, μπορεί στο τέλος να παρακαλάνε να αντιμετωπίσουν μόνο πέτρες και τσίπουρα!


Ελληνική “σύνθλιψη” και Εβραίοι

Η εσωτερική και η εξωτερική πολιτική είναι βαθειά αλληλένδετες. Σήμερα, η Ελλάδα αντιμετωπίζει τον πολύ υπαρκτό κίνδυνο να συνθλιβεί, όπως η Πολωνία το 1939, μεταξύ Αγορών και Γερμανίας γεωοικονομικά, Ισραήλ και Τουρκίας γεωπολιτικά. Αν η Ελλάδα καλείται να ολοκληρώσει τη μετατροπή της σε “αποικία της παγκοσμιοποίησης”, έτσι και η Κύπρος, σιγά σιγά, ανεπαίσθητα σχεδόν,  ολοκληρώνει τον ντε φάκτο μετασχηματισμό της σε ισραηλινό προτεκτοράτο. Οι Ελλαδίτες και οι Κύπριοι πολιτικοί πάνε σήμερα πολύ λιγότερο στην Ουάσιγκτων και το Λονδίνο για ‘έγκριση’, όπως παληά. Τώρα πηγαίνουν κάθε δεύτερη μέρα στην Ιερουσαλήμ για να τους ευλογήσει!

Εννοείται ότι οφείλαμε, εδώ και καιρό, να αναπτύξουμε τις σχέσεις μας με το Ισραήλ, όπως και με πολλούς άλλους. Τα τελευταία χρόνια η Ελλάδα έχει πάθει διεθνώς στρατηγική ασφυξία, που συνέβαλε κατά πολύ στη σημερινή της κατάσταση. Εννοείται ότι ο ελληνικός λαός, που στάθηκε στο πλευρό των Εβραίων όσο ελάχιστοι την ώρα της δοκιμασίας τους, αυταπόδεικτα ειλικρινής και όχι υστερόβουλος, έχει το δικαίωμα να ζητήσει την αμοιβαιότητα από αυτούς στη δική του δοκιμασία, δεδομένης μάλιστα της απαράμιλλης επιρροής τους στην Αυτοκρατορία του Χρήματος και της δικαιοσύνης που, αν μη τι άλλο, διακρίνει τον Θεό της Παλαιάς Διαθήκης.

Οι Εβραίοι είχαν μια εκπληκτική παρουσία στο πνευματικό στερέωμα της ανθρωπότητας τους τελευταίους δύο αιώνες. Και αυτό ακριβώς κάνει ακόμα πιο απογοητευτική την αδυναμία, ιδίως των πιο εξτρεμιστικών ηγετικών κύκλων τους, να σπάσουν τον φαύλο κύκλο του θύτη και θύματος, στον οποίο εγκλωβίστηκαν ανά τους αιώνες και που κινδυνεύει να καταστρέψει τελικά και τους ίδιους. Oι Έλληνες κάτι θάχαμε ίσως να τους πούμε και κάτι να ακούσουμε από αυτό το λαό. Αλλά οι Έλληνες δεν πολυαντιπροσωπευόμαστε στη διοίκηση και την ελίτ της χώρας μας!

Αναπαράγοντας διαρκώς την διαχρονική υποτέλειά τους, και στις σχέσεις με το Ισραήλ, όπως και έναντι όλων των συναλλασσομένων με αυτές, ανίκανες να συγκροτηθούν ως πολιτικό και εθνικό υποκείμενο, οι ελληνικές ελίτ καταστρέφουν τις δυνατότητες αμοιβαία επωφελών σχέσεων με τη χώρα αυτή και ενός δύσκολου, αλλά σημαντικού διαλόγου των δύο λαών. Μας αφήνουν έτσι απλώς υποψήφια θύματα ενός ενδεχόμενου σχεδίου, που μπορεί υπό συνθήκες να ενεργοποιηθεί, απόσπασης της Ελλάδας και της Κύπρου από την ΕΕ και ένταξής τους σε μια βαλκανο-μεσογειακή ζώνη εξαθλιωμένων ισραηλινών προτεκτοράτων, μια ‘Διεθνή των ζητιάνων’. Αυτό άραγε θέλουμε;

Δημοσιεύτηκε στην ηλεκτρονική εφημερίδα των απεργών συντακτών του Κόσμου του Επενδυτή, ergazomenoiependyti.wordpress.gr στις 14.1.2012.


Αν ο κ. Δήμας αναλάμβανε το Υπουργείο Εξωτερικό σε κάπως σταθερές, συνήθεις, φυσιολογικές συνθήκες, θα ήταν πιθανότατα ένας καλός Υπουργός, συγκρινόμενος μάλιστα με τους περισσότερους από τους απερίγραπτους προκατόχους του. Αλλά οι συνθήκες δεν είναι φυσιολογικές. Η Ελλάδα χρειάζεται κάτι περισσότερο από τα προσόντα που θα χρειαζόταν ένας Υπουργός Εξωτερικών υπό διαφορετικές συνθήκες. Ο πήχυς είναι η επιβίωση του ελληνισμού, υπό εξαιρετικά αντίξοες συνθήκες.